Oneminutes of Cairo

الزملاء الأعزاء

نتشرف بدعوتكم لحضور عرض “بورتريه مدينة القاهرة – 24 دقيقة” , و الذي سيتم في ستوديو فينيكس – الساعة 19:30 يوم 5 مايو 2009

العنوان : 58 شارع سوريا , المهندسين – الدور الأول , ستوديو فينيكس (فوق معرض نيسان)

الحضور مجانا و يمكنكم دعوة الأصدقاء

آنا فيرهويزن

—Dear Friends

Here by I invited you heartily to the presentation of Cairo city portrait 24.

The presentation shall be in FENIX the workspace from Tarik Sadouma.

Time 19.30.

Address 58 Syria street Mohandesseen Giza

Fenix is a above an Nissan auto shop

You’re most welcome to bring friends

Anne

[singlepic id=122 w=240 h=340 float=]

[dutch]Zondag 3 mei[/dutch][english]Sunday 3 of May[/english]

[dutch]

Zondag 3 mei

Ik zit in mijn laatste dagen. Eerlijk gezegd verlang ik naar Huis. Ik heb genoeg van het lawaai, de stof en de smog maar waar ik vooral genoeg van heb en moeilijk mee om kan gaan is de manier hoe men hier over het algemeen met afspraken omgaat. Bijvoorbeeld zondag gisteren dus. Ik was bezig om een presentatie te organiseren van het gezamenlijke werk. Via een vriend had ik contact met een Galerie helaas verbonden met de gouvernement en waarom helaas. Als deze galerie houder gebeld wordt door een baas boven hem moet hij onmiddellijk al zijn afspraken afzeggen die beneden hem zijn. Met het gevolg  toen we vanochtend in de taxi zaten we afgebeld werden of we vanmiddag konden komen . Helaas had ik mijn afspraken juist verzet omdat hij had gevraagd om zo vroeg mogelijk te komen.  Heb mijn afspraak dus maar laten schieten en laat de hele presentatie schieten. Helaas. Omdat iemand anders zich helemaal niet aan de afspraak heeft gehouden moet ik nog een extra minuut filmen Dus  ik vind het wel goed zo.  De filmpjes zijn stuk voor stuk authentiek en daar ging het toch om… En toen een paar uur later kwam Adham Youssef zijn werk brengen en Hayam kwam ook binnen lopen. De teleurstelling op hun gezicht was zo groot toen ik hun mede deelde dat er geen presentatie zou zijn dat ik besloot om dat besluit uit frustratie geboren maar te laten varen.  Adham maakte de uitnodiging en Hayam verwende me met een heerlijke perzik en we gaan ervoor.

[singlepic id=123 w=320 h=240 float=]

[/dutch]

[english]

Sunday 3 of May

I am in my last days here and to be truth i really want to go home. I am fat up of the noise, the dust and the smog but especially it is hard for me to deal with how the general attitude is towards appointments.  Par example last Sunday. I am busy with organizing an event to show our work to each other and family and friends. I had an appointment with a gallerist whose gallery is connected to the government unfortunately. Why unfortunately because when somebody calls him who is higher in the sty stem he has to cancel immediately every appointment that is below him. So what happened?

Just when we were in the taxi on our way to him he called to cancel our meeting and asked it for the afternoon. Because yesterday he wanted an earlier meeting I had canceld  all my appointment’s. So I let this appointment go. And if it was not enough somebody an artist did not show up at all. No call no email anything. I realized that she dumped her raw material on my computer so after all I understood the message so I started editing and will shoot tomorrow morning a new movie. No presentation I just use these days to stroll through the city and rest. Take lunch with Hayam in the Nile Hotel and by some presents for home. By the way I am very happy with the movies each of them is very authentic and that is where it all started about…isn’t it. And a couple of hours later then came Adham Youssef along and Hayam and I told them I was really fat up with it. No presentation and the disappointment on their face was so big that I decided to give up. Adham helped me with the invitation. Hayam brought me delicious peaches and we just go for it.

[singlepic id=123 w=240 h=320 float=]

[/english]

[dutch]Woensdag 29 april[/dutch][english]Wednesday 29 of April[/english]

[dutch]

Woensdag 29 april.

Vandaag had ik op een onverwacht moment  een fel politiek gesprek met een vrouw hier in het dorpje Sidi Salim. Hayam haar familie woont hier. Tegen de avond liepen we aan de  rand van haar dorp. Ze  wilde  mij haar verleden laten zien maar  had dat zelf niet meer betreden de laatste 14 jaar. Ze werd herkend, stevig omarmd alsof er  een verloren dochter thuiskwam.  Het was ontroerend om  te zien hoe blij ze beide waren. En natuurlijk volgde hierop het onverbeterlijke kopje thee. Daar werd ik plotseling stevig aan de tand gevoeld over mijn politieke gedachten ten aanzien van het Palestina conflict. Het was duidelijk Amerika was de grote boosdoener en de angst was groot dat als Egypte zou veranderen Amerika hetzelfde hier zou doen als ze in Irak gedaan hadden. Ik vertelde over een gesprek wat ik een week geleden heb gevoerd met een Israëlische Palestijn die ik in Cairo ontmoeten. Hij wist zeker dat er geen oplossing voor Palestina kwam voordat er een oorlog in de  Arabische landen zou uit breken. Met andere woorden de oorlog zou de oplossing brengen. Syrie had al aangekondigd nooit vrede te zullen hebben met de inneming van Israel van de  Golian Hoogte. Nu deze mevrouw beaamde dat. Haar informatie kwam behalve van de TV ook uit de koran daar schijnt deze Arabische oorlog al lang voorspeld te zijn. Deze oorlog zal zo’n verschuiving te weeg brengen  en daarin zit de  oplossing voor Palestina. De Arabische  landen moeten een vuist maken”.Deze vrouw was onderwijzeres op de  plaatselijk lagere school. Sterk, gedreven en zwanger van haar tweede kind.

[singlepic id=109 w=320 h=240 float=]
[singlepic id=110 w=320 h=240 float=]
[singlepic id=111 w=320 h=240 float=]
[singlepic id=112 w=320 h=240 float=]
[singlepic id=113 w=320 h=240 float=]

[/dutch]

[english]

Wednesday 29 of April

Today i had on an unexpected moment a quiet energetic politic debate whit a woman here in the village Sisi Salim. Hayam her family lives here .It was almost sunset that we decided to make a walk on the outside of her village. She wanted me to show her past what she did not enter for herself the last 14 years. When she comes to visit her family she almost did not leave the house. But what happened, people recognized her and hugged her emotional. It was touching to see it. And of course the next step is this famous cup of thee. Suddenly a woman with her face veiled came in and introduced herself as  Amal. After that she showed her face and asked me what I thought about the political situation in Palestine. The topic was quick on America. It was clear America was the cause of everything. – It is most powerful country on earth and still they do nothing on the situation of the Palestine. Obama does make any difference. It is almost writing in the scripts of America they have a big plan To interfere in every Muslim country. And as long the Arabs are dived there will be no solution.- I told them of a meeting I had last week whit an Israelite/ Palestine man. He said that there was only one solution for Palestine and that was a war in the Arab countries with Israel. Syria will never accept that hey  have lost the Golian height. Amal thoughts so besides that it was written in the Koran that there will be a big war between the Arab Countries.

[singlepic id=109 w=320 h=240 float=]
[singlepic id=110 w=320 h=240 float=]
[singlepic id=111 w=320 h=240 float=]
[singlepic id=112 w=320 h=240 float=]
[singlepic id=113 w=320 h=240 float=]

[/english]

[dutch]Woendsdag 22 April[/dutch][english]Wednesday 22 of April[/english]

[dutch]

Woendsdag 22 April

S’ochtends waren Salah en ik al vroeg in de oude binnen stad om te filmen voor een minuut. Het wordt een filmpje over de Al-Mu’izz street. Hij is 4800 meter lang en de meest geconserveerde straat in Cairo. Prachtige bouwkunst. Het is ook een hele schone straat overal  straatvegers die elk peukje waarnemen. Helaas belet dat de doorsnee Cairoees niet om alles op de grond te gooien. Er is ook geen enkele prullenbak. Ik weet niet wat de reden is. In Istanbul zijn die er niet om bandieten  geen kans te geven om er explosief materiaal in te stoppen hier ik weet het niet.  Soms denk ik hier wel eens aan het Ster spotje in Nederland over hou u straat schoon. Dat zou hier geen overbodige luxe zijn. Niet in de hoofdstraten die zijn redelijk tot goed schoon maar zodra je een blik in een zijstraat werpt zwermen de plastic tassen en vuilnishopen je tegemoet. Mensen zijn niet gemotiveerd om maar iets voor de stad te doen als het niet direct met hun eigen stoeptegel te maken heeft. Het land is van Moebarak en er is geen verbinding naar de Egyptenaren zelf. Het is overleven en de rijken worden steeds rijker en de rest ah ja IN SHALLA!

Maar goed terug naar de Al-Mu’izz street vele mannen zagen er op zijn zondags uit. Mooie Djellaba’s ,witte tulbanden en mooi gedrapeerde ruimvallende sjaals . En niet een paar soeffi’s maar erg veel. Het waren vooral oudere mannen.  Hoe zie je nu aan oudere vrouwen dat het een feestdag is?  Op de eerste plaats lopen die al niet zo vaak  in groepjes ontspannen over straat. Zitten  vaak in groepjes een beetje op straat en een beetje verscholen…. en meestal lopen ze gehaasts zoals ik al eerder schreef, vaak met plastic zakken en of een kind op de schouder. Oudere vrouwen zijn meestal ook echt dikker dus  veel wijde stof en aan die stof zal wel te zien zijn dat het feest is. Ik let vaak op de zoom. Als die vies is wil dat vaak zeggen dat die vrouw niet veel keus heeft welke ze aan zal doen. Ik denk ook veel af te kunnen lezen aan de schoenen die ze aan hebben en hoe verzorg die eruit zien. Maar goed, wat blijkt, vandaag is er weer een feestdag en wel van Al Hussein Mouled . Uit heel Egypte zijn de mensen naar Cairo getrokken en bezetten met rieten matten,  gaskomfoors en grote tassen de binnenplekken van huizenblokken. Het woord bezetten klinkt erg illegaal maar voor deze gelegenheid geeft men toestemming. Meestal zijn het weer “bekenden” van vrienden…..

Hayam Abeldel Baky  heeft tussen 2.00 en 3.00 uur  in het ochtendgloren een prachtige film geschoten.  Soeffi’s dansen de Zikr. Het is prachtig gefilmd en een uniek moment kan geen derwisj voorstelling in een theater aan tippen.

Hierbij stills uit de film ZIKR.

[nggallery id=13]

[/dutch]

[english]

Wednesday 22 of April

Unfortunately my translator is not able any more to take care of my text in Dutch. So i try now to write something in English by my self but…….forgive me my mistakes.

This morning Sahla and me where are already very early on the road to make a one minute of the de Al-Mu’izz -Din Allah street. It is a very old street with still a lot of beautiful Muslim architecture. The street is 4800 meters long

and not influents by modern times. It is a place where a lot of tourist likes to go so there is contestant cleaning!

To day it was also the celebration day of Al Hussein Mouled. A lot of Dervish from all over Egypt came to Cairo to celebrated. Hayam shoot a wonderful video during 2.00 and 3.00 of dancing dervish. So I took a couple of stills out of it.

[nggallery id=13]

[/english]

[dutch]Maandag 20 april[/dutch][english]Monday, 20 April[/english]

[dutch]

Maandag 20 april

Gisteren was het SHAM EL NESSIN. In het Nederlands de Lente dag. Het valt op de eerste maandag na het Koptisch Orthodox paasfeest.Voor zowel de moslims als de christenen is het is een algehele feestdag en vakantie dag. De oorsprong ligt 4500 jaar geleden tijdens de tijd van de farao’s. Het was het een landbouw/boeren feestdag. Het verhaal gaat dat frisse lucht op deze dag een speciaal effect te hebben op de gezondheid schijnt te hebben. En daarom trekken er vele Cairezen vroeg op uit. Boottochtjes op de Nijl en naar de dieren tuin. Salah en ik togen samen met 93.000 anderen naar de Zoo. Voor slechts een Egyptische pond (13,5 euro cent) konden we naar binnen. Wie er nu meer ruimte en frisse lucht had de dieren of wij laat zich makkelijk raden. Maar dat is geen punt voor de bewoners van hier. Privé ruimte is een voor vele ongekende luxe in een stad met 15 miljoen inwoners waar er minstens een miljoen per jaar van bijkomen. Mensen met tassen vol eten verdrongen zich voor de ingang om een kaartje te bemachtigen. Iedereen straalde en was blij. Mensen hier zijn altijd erg vriendelijk en behulpzaam maar nu zag ik ook de blijheid naar elkaar toe. Een groot gezamenlijk feest. Zoals mijn ervaring met de ramadan. Mensen houden van -het vieren- samen. En dat alles wordt zeker ook uitgedrukt in het samen delen en genieten van eten. Gezouten vis, gele bonen en linzen zijn het traditionele recept op Sam El Nessin zij symboliseren het gevoel van hoop en het begin van de lente. Die bonen zijn verschrikkelijk zout. Daarom is wie weet mijn lente stralend en hoopvol begonnen. Het was een geweldige dag samen met Salah.

De binnen stad van Cairo was dan ook zo stil als Amsterdam op een vroege zondag ochtend. Zie foto

[nggallery id=12]

[/dutch]

[english]

20 April Sham El Nessin ” The Spring Day”

Sham El Nessin means ” Smelling the Breeze” It is a public holiday celebrated by the Egyptians. It falls on the first Monday following the Coptic Orthodox Easter. It should be mentioned that,Sham El Nessin holiday has originally been an agricultural festival and it may seen its birth 4,500

years ago since the days of the pharaoh.

Together with Salah and 93.000 inhabitants of Cairo I celebrated this day in the Zoo. Cairo itself is as quiet as an early Sunday morning in Amsterdam.

[nggallery id=12]

[/english]

[dutch]Zaterdag 18/zondag 19 april[/dutch][english]Saturday 18/ Sunday 19 April[/english]

[dutch]

Zaterdag 18 /zondag 19 april

Vandaag de hele dag achter mijn laptop gezeten om te monteren.  Om 13.00 uur even naar buiten gevlucht waarin ik in de zon een glaasje gemengd mango/aardbeien sap heb gedronken. Tegen over mij twee prachtige jonge vrouwen aan de waterpijp.  Die sjaaltjes hier laten me niet los. Ik denk dat  ik er een aparte serie over zou kunnen maken. Het is mode, het is hot, frivool en als ik mijn ogen goed de kost geef is het geen garantie voor zedelijk gedrag . Ik zie vele subtiele blikken en aanrakingen die of te wel tot een snelle verloving en vervolgens huwelijk moeten leiden of dat het wachten daarop onmogelijk zal maken. In Nederland heb ik  bij mijn gesjaalde mede zusters nooit zoveel contact gezien met de andere sekse en dan heb ik het vooral over de vrijheid het plezier wat ik hier zie in ontmoetingen.  Gisterenavond met Hayam en Shala naar de Cairo toren geweest  een van de ijkpunten van deze stad met een hoogte van 185 meter. Hayam wil Cairo vanaf deze plek in beeld brengen. Zeer laat in de avond nog naar Fenix geweest het bureau van Tarik had even het idee dat mijn harde schijf gecrasht was. Een half uur afkoeling in de  taxi was kennelijk voldoende om hem weer aan de  praat te krijgen. Ben er blijven werken tot

half twee ( zondag morgen dus) zat tevreden in de taxi weer terug naar mijn hotel. Heb nu mijn eigen filmpjes zo wat klaar.

Mijn hostel ligt in Oud Cairo en dat betekent bv. dat er de hele dag jonge kinderen rond lopen die een pakje tissues proberen te slijten. Toen ik vannacht zo laat door mijn Elwy street liep zaten er twee kinderen  van 5 en 8 jaar oud voor de tv die in het raam staat van het thee huis een of andere film te kijken met nog steeds dat pakje zakdoekjes in hun hand. Ik vond het te gênant  om het vast te leggen en ook te pijnlijk en ik weet zeker dat de omstanders zeer verontwaardigd zouden zijn. Er mag absoluut geen negatief beeld van Egypte naar buiten komen.

[nggallery id=11]

[/dutch]

[english]

translation is coming….

[nggallery id=11]

[/english]

[dutch]Vrijdag, 17 april[/dutch][english]Friday, 17 April[/english]

[dutch]

Vrijdag 17 april

Gisteren avond nam Salah Hashem ons mee om ons het gedeelte van de stad

El Sasayida Zaineb te laten zien waar hij dertig jaar geleden uit vertrokken is. Sinds die tijd woont hij in Frankrijk.  Met hele perioden nog steeds in Cairo maar nu in een buitenwijk. Hij heeft scenografie gestudeerd nu is hij een schrijver en een schrijft hij film kritiek en onlangs heeft ook de documentaire gemaakt. Looking for Rifaa.

Langzaam lopen we zijn stadsdeel binnen. We lopen op geharde grond met hier en daar een verdwaalde steen. Overal kleine winkeltjes met dezelfde ingrediënten. Waspoeder, haarspeldjes, olie,zout klein snoepgoed en enkele zijn dan bv. nog gespecialiseerd in draad of plastic zakjes

Ondanks de Armani T-shirts en de mobieltjes is het een stap terug in de tijd.. Foto’s en schilderijen zoals je die ziet uit de vorige eeuwen zijn hier nog steeds werkelijkheid. Hele oude mannen in djellaba’s,s zitten buiten op straat, in het theehuis of gewoon ergens te zitten tegen een boom of een tegen geliefd stuk muur. Dit bijna altijd in combinatie met de waterpijp. Het thee huis is verboden terrein voor vrouwen.

Vrouwen meestal in het zwart lopen snel met een onafscheidelijke plastic tasje gevuld met op zijn minst zeker een bos koriander erin. Soms krijg ik het idee dat ze zich daar  op die plek in de straat helemaal niet mogen bevinden.  Wel of niet helemaal gesluierd, hun ogen glimlachen me altijd toe. Een geliefde ontmoetings plek voor de vrouwen is de entree van het huis. Ze zitten daar meestal een beetje verscholen met elkaar te kletsen. Kinderen lopen overal  tussen door, hebben plezier  en komen naar je toe om te vragen : “What is your name”, “Welcome in Egypt “and “I love you”. Gisteren zat ik ergens een beetje verscholen achteraf komt daar een jongetje van zeg 7 of 8 jaar in een bruine djellaba naar me toe geeft me een handje en zegt I love you. Loopt dan snel en blij weg alsof hij iets overwonnen heeft.

Intussen loopt Salah  zo ongeveer te dansen op straat vol van romantiek over zijn geboortegrond. Hij brengt ons langzaam naar het hart van de wijk genaamd Kalat Alkabash. In de achste eeuw was het de hoofdzad van Egypte. De Moskee

Ibn Toulon Mosque.  Het is geinspireerd op het zelfde model als de moskee Samarra in Irak. Het is gebouwd door dezefde architect. Het bijzondere aan deze moskee is dat de trap zich niet in de minaret bevindt maar er zich aan de buitenkant om heen wentelt. Het blijkt dat deze moskee inspiratie bron is geweest  voor verschillende architecten ook in Saoedi Arabie….

Op het pleintje voor de muur van de moskee drinken we vers geperst rietsuiker sap en verteld Salah hoe hij  daar speelde en elkaar klimmend op elkaars schouders de bal weer ophaalde als die aan de andere kant van de muur in de tuin van de moskee terecht  gekomen was.

Deze avond stond ook nog in het teken van het huwelijk. In deze wijk wordt n.l standaard getrouwd op maandag of op donderdagavond. De kans dat we deze avond een huwelijk tegenkomen is echter groter omdat het morgen vrijdag gebedsdag is en voor dus velen een vrije dag, Je hoort het al van verre, hele harde muziek, gekleurde lichtjes die in een slinger over de straat hangen. Salah nadert behoedzaam en tast af of we welkom zijn. Is eenmaal het ja woord geven dan mogen we dat gedeelte van de straat bezoeken en filmen want we wilden hier graag ook een eenminuut maken.

Zodra de vrouwen me zien wordt ik meteen in de kring getrokken en uitgenodigd om mee te dansen. Ik weet dat weigeren geen zin heeft mijn verlegenheid en stijfheid doet ik er  niet toe. Ook niet mijn enigszins gevoel van schaamte dat ik besef dat we op zo’n moment bijna belangrijker zijn als het bruidspaar.  Als ik mijn enigszins gevoel van schaamte met Salah bespreek legt  hij me uit. Dat het geweldig is wat er gebeurde. Onze deelname is een vrijbrief voor de vrouwen om los kunnen gaan in de  beleving van hun eigen plezier en sensualiteit. De mannen hebben het even het na kijken met hun oordelen dat het hoerachtig gedrag is. Buikdanseressen worden vaak voor heel veel geld ingehuurd op mannen feestjes waarna er nog meer vrouwen komen om dat te doen wat officieel verboden is en tegelijkertijd ben je op zoek naar die ene maagd die er toch nog ergens rond moet lopen. Of wie weet al sinds tien jaar aan je gekoppeld is door wederzijdse ouders.

Op een gegeven moment is het duidelijk dat we weg moeten gaan. De gevoelens gaan uit de  hand lopen bij de jonge mannen. Ik wordt op de schouders genomen, mijn bovenste knoopje van mijn toch zedig bloesje word eigen handig dicht gemaakt door een oudere vrouw die de man bestraffend toe spreekt. Het is geweldig Nozomi  gaat ook helemaal uit haar bol en Hayam danste deze avond voor het eerst in haar leven. Eagle had de laatste maand geen work out gehad en haald nu alles in. Een vrouw plakte met een wild gebaar een biljet van 1 pond op zijn voorhoofd. Het was  geweldig voor iedereen. Volgens Salah hebben we daar voor een moment vrijheid gebracht voor de vrouwen! Alles gefilmd. Het materiaal heb ik nog niet gezien. Ik hoop dat er een goede minuut tussen zit zonder onze aanwezigheid. Dit achtergrond verhaal hoort erbij lijkt mij voor een juiste interpretatie. Maar wie weet spreken de beelden ook voor zich!

Oh ja de catering op het feest bestaat uit een taartje en een flesje prik!

[nggallery id=10]

[/dutch]

[english]

translation is coming….

[nggallery id=10]

[/english]

[dutch]Woensdag 15 april[/dutch][english]15 April [/english]

[dutch]

15 April

Vandaag gefilmd in de tuin van het Cairo musem . Het was erg inspirerend. Doordat er ook hier een soort paasvakantie is zijn de westerse toeristen niet in  de meerderheid. Hele school klassen keurig in uniform dit in een schril contrast met de weststerse kledingstijl. Echt die blote benen zijn hier totaal misplaatst. Genietend van mijn glas vers mango sap in mijn vertrouwde cafe kwam ik er achter dat ik niet in het juiste formaat gefilmd had. Jammer erg mooi materiaal. Hopelijk gaat me dat morgen nog lukken zonder politie ingrepen en ik hoop dat de tuinman nog een keer zijn trukje wil doen.  Gisteren heb ik hem geen baksies gegeven.

Gisteren avond tijdens het filmen op de The Tabir Bridge kreeg ik een paar politie agenten achter me aan. Tot nu toe kom ik er mee weg door de onnozele uit te hangen in combinatie met hun engels lukt dat nog.  Voor mijn collega’s van hier is het moeilijker. Zoaals ik al melde

tussen 17.00 en 18.00 uur mijn derde minuut geschoten op de El Tahir bridge. Deze brug lokt jonge stelletjes op zonsondergang tijd. Het gedicht op de brug wordt gestreeld en bemind alsof het de graftombe is van de dichter Hafiz in Shiraze in Iran. Vele jong geliefde lazen daar samen een gedicht en raakte even zijn tombe aan. Zich alle voorspoed wensen die je je maar voor kunt stellen.

Drink wine and spread flowers

Of Fate what do you seek?

The rose said in early hours

Nightingale, what do you speak?

Hafiz

Mijn aandacht is gericht op het filmen  mijn foto’s zijn gedachten van het moment.

[nggallery id=9]

[/dutch]

[english]

15 April

Today, I shot some footage in the garden of the musuem. Very inspiring. It’s a kind of Easter holiday here as well, so the western tourists are not in the majority. Groups of schoolchildren, turned out neatly in uniform. Totally different from how people dress in the west. Bare legs would be out of place here. As I was enjoying my glass of mango juice in my favourite cafe I discovered that I had filmed in the wrong format. A pity, because it was really good material. Hopefully, I’ll manage to film it again tomorrow without police intervention. And let’s hope that the gardiner will do that trick again. I didn’t give him any baksheesh yesterday.

A couple of policemen came after me yesterday while I was filming the Tahir Bridge. So far, I’ve managed to wriggle out of such situations by acting innocent and speaking English. My fellow-camera operators have more trouble. There is something special about returning to the same situation time and again, also because it is – quite literally – so closed off.

Between 17.00 and 18.00 I shot my third one-minute on the El Tahir Bridge. Young couples come to this bridge around sunset. The poem on the bridge is caressed and fawned over as if it were the tomb of the poet Hafiz himself in Shiraze, Iran. Many young lovers read a poem there and touch his tomb, hoping for all sorts of good fortune.

My attention focuses on filming. My photos are thoughts of the moment.

Drink wine and spread flowers

Of Fate what do you seek?

The rose said in the early hours

Nightingale, what do you speak?

Hafiz

[nggallery id=9]

[/english]

[dutch]Maandag/dindsdag 13,14 april[/dutch][english]Monday/Tuesday 13, 14 April [/english]

[dutch]

Maandag/dindsdag 13,14 april

Maandag stond in het teken van mijn camera. Yasmine zat twee uur in de taxi

op zoek naar een Canon dealer.  En ook ik liep in mijn buurt te zoeken en uiteindelijk belande ik via Tarik bij de Canon specialist. En ja hoor het was een knopje dat ik over het hoofd had gezien. Schaamrood!! Maar goed vanochtend met Nozomi en Eagle om 4.30 in de taxi gestapt om mijn

minuut te schieten tussen 5.00 en 6.00 uur. Ik dacht dat we naar de dead city zouden gaan maar de taxi chauffeur bracht ons naar Oud Cairo en we kwamen in het slapende koptisch gedeelte van de oude stad terecht. De toeristenpolitie lag nog te slapen en schrok wakker van ons.  De eerste bezoekers van die dag. De straten waren leeg op wat katten en honden na en voor we het wisten waren we in het historisch gedeelte van de stad . Helaas slechte omstandigheden om te filmen. Zoveel artificieel  licht maar gelukkig nog net voor zes uur kreeg ik een opkomende zon te pakken die erg veel moeite had om door de smog heen te  breken. Via de Nijl naar ons hotel gelopen. Vanmiddag kwam Hayam en kreeg camera les.  Salah kwam om zijn eerste opnamens te laten zien. Spannend materiaal. Gisteren avond ben ik met Amal  El Gamal, Mr Shariff en Eagle uit eten geweest. Het was een gedenkwaardige avond.  Naar aanleiding van mijn eerdere bezoeken aan Egypte en ook mijn verblijf van 14 dagen ( 2003) in Thebe met de woestijn als achtertuin. Inspireerde  Mr. Sheriff  om te vertellen dat hij lang geleden 6 jaar in de woestijn”op vakantie” geweest was. Hij bleek in het geheel 14 jaar in 5 verschillende gevangenissen doorgebracht te hebben. Tijdens mijn vorige verblijf in Cairo heb ik hem voor het eerst ontmoet. Ik was meteen onder de indruk van zijn menselijkheid en gelaagde wijsheid. Ik ben met hem in contact gekomen door Amal zij maakt op dit moment een documentaire over hem.

Een van zijn eerste novellen zijn in het engels vertaald. Ik blij want mijn Arabisch wordt niet beter met de dag .De foto’s zijn in de vroege avond genomen we hadden nl. afgesproken bij de Moskee El  Hoessin. Er was feest leek het wel. Bij de mannen ingang werden zelfs glaasjes sap uitgedeeld. Je ziet hier ook de Imam op weg naar de moskee.

[nggallery id=8]

[/dutch]

[english]

Monday/Tuesday 13, 14 April

Monday was all about my camera. Yasmine spent two hours in a taxi, looking for a Canon specialist. I walked around in the neighbourhood, asking people if they knew of one. Eventually, Tarik struck lucky. Yes, it was a button that I hadn’t noticed. I could have died of embarrassment.

Anyway, Nozomi, Eagle and I stepped into a taxi at 4.30 a.m. to shoot my minute between 5 and 6 a.m. I thought we were heading for the dead city but the driver took us to Old Cairo. We ended up at the Coptic quarter of the old city. The tourist police were still asleep. They woke up with a start; we were the first that day. The streets were deserted apart from a few stray cats and dogs. Before we knew it, we were in the historical part of the city. But the conditions for filming were poor. Too much artificial light. Fortunately, just before six, the sun began to rise though it had a lot of trouble penetrating the smog. Walked back to our hotel along the Nile. Hayam arrived this afternoon to receive some camera lessons. Salah came to show his first shots. Exciting stuff. Yesterday evening I went out for dinner with Amal el Gamal, Mr Shariff and Eagle. It was a memorable occasion. When Mr Shariff heard about my earlier visits to Egypt and my fourteen-day stay in Thebes on the edge of the desert, he told me that, long ago, he had spent six years ‘on vacation’ in the desert. Apparently he has spent 14 years in five different prisons. I met him for the first time during my last visit to Cairo and was immediately taken by his wisdom and humanity. I came into contact with him through Amal, who is currently making a documentary about him. One of his first novels has been translated into English. I’m glad, because my Arabic isn’t exactly improving by the day. The photos were taken early in the evening. We had arranged to meet at the El Hussein Mosque. They seemed to be having a party. Glasses of fruit juice were even being handed out at the men’s entrance. Here you can see the Imam on his way to the mosque.

[nggallery id=8]

[/english]

[dutch]Zaterdag 11/ zondag 12 april[/dutch][english]Saturday 11, Sunday 12 April [/english]

[dutch]

Zaterdag 11/ zondag 12 april

En ik dacht dat  het aan Ramadan lag dat de nachten dagen worden en dat je steeds probeert om ergens een paar uurtjes slaap te pakken. De mensen hier houden gewoon niet van slapen. Er is altijd leven en het verbaasd  me niet als ik om middernacht opgebeld wordt of ik nog even ergens iets kom drinken. Tarik haalde ons gisteren om 11.00 op en we gingen naar Odeon. Mooi oud  hotel en  een terras met een geweldige view over de stad bijna nog volle maan en een camparie met verse limoen sap. De nacht was kompleet  En dan, voor je het weet loop je om 2.30 naar je hotelkamer en we waren niet de  enige op straat. Er zijn iets van 15 miljoen mensen hier en de stad is even groot als de provincie Utrecht. Er is eigenlijk nauwelijks een vierkante meter ruimte voor een persoon. Lopen op straat is je eigenlijk voortbewegen in een oncontroleerbare  slurf iedereen loopt tegen elkaar op en de trottoirs zijn weer een extra winkelstraat. Zaterdag hebben we er de plattegrond van Cairo eens bekenen. Het blijkt dat we met onze verschillende filmlocaties een heel groot stuk van Cairo coveren. We gaan aan de slag. En wel Yasmine El Rashidi, Tarik Soedema, Nozomi Kume, Salah Hashem Moustasfas, Hayam Abdel Baky, Amal El Gamal, Adham Youssef en ondergetekende.

Mijn eerste een minuut vandaag geschoten bij de ingang van het Egyptisch museum.

[nggallery id=7]

[/dutch]

[english]

Saturday 11, Sunday 12 April

And I thought it was all because of Ramadan that the nights were turned into days and people snatched a few hours of sleep when they got a chance. I was wrong. The people here don’t like to sleep. There is always something going on. People don’t think twice about ringing you at midnight and asking you out for a drink. Tarik picked us up yesterday at 11 o’clock and we went to the Odeon. A beautiful old hotel with a terrace and a wonderful view of the city. It was almost full moon. I had a Campari with fresh lemon juice. The night was perfect. And then, before we knew it, it was 2.30 am and we were walking back to my hotel. And we weren’t the only ones on the streets. Around 15 million people live in this city, which is more or less equal in size to the Province of Utrecht. There is scarcely one square metre for each inhabitant. Walking on the street is more like moving forward in an uncontrollable throng. Everybody bumps into one another and the pavements are just an extra shopping street. On Saturday we looked at the map of Cairo. It seems that our film locations will cover a very large part of Cairo. We’re ready to go. Yasmine El Rashidi, Tarik Sudema, Nozomi Kume, Salah Hashem Mustasfas, Hayam Abdel Baky, Amal El Gamal, Adham Yussef and your truly.

I shot my first one-minute today at the entrance to the Egyptian Museum.

[nggallery id=7]

[/english]

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from - Youtube
Vimeo
Consent to display content from - Vimeo
Google Maps
Consent to display content from - Google